رعدي آذرخشي, از تورکستیزانی است که معتقد, بود زبان تورکی,, همانند, یک «زهرمار» و یا مثل یک «درختچه هرز و سمی» در میان زبان فارسی روییده است و علاقمندان زبان تورکی,, فرصتطلبانی هستند که قدرت سرودن شعر فارسی را ندارند.

http://yolpress.ir/?p=84401

تورکستیزان ایران, (1)

محمود,, افشار,, و زبان تورکی,,

محمود,, افشار,, در مخالفت, با آموزش, زبان تورکی,, گفته است: اگر مردم آذربايجان توانستند روزنامههاي تركي را به آساني بخوانند و به تركي چيز بنويسند و شعر بگويند؛ ديگر چه نيازي به فارسي خواهند داشت، مسلّم است كه تا اين اندازه هم كه امروز زبان فارسي در آذربايجان رايج هست از رواج خواهد افتاد.

http://yolpress.ir/?p=82209

تورکستیزان ایران, (9)

حمید احمدی, و زبان تورکی,

حميد احمدي،, یکی از متفکران, پانفارسیسم،, از اساس حقّ و حقوقی برای قومیّت های غیرفارس ایران,ی و زبانهای غیرفارسی قائل نیست و طرح مطالبات زبانی و فرهنگی اقوام ایران,ی را نتیجۀ تحریکات و دمدمههای خارجی دانسته و درخواست حقوق قانونی تورکها را فعالیتهای پانترکیستی میخواند.

http://yolpress.ir/?p=83673

تورکستیزان ایران, (10)

عارف قزوینی,, و زبان تورکی,

عارف قزوینی,, یکی از بزرگترین, و گستاخترین تورکستیزان ایران, است که معتقد بود باید زبان تورک را از پشت گردن او بیرون کشید تا این زبان زشت و بيمعني از میان رود.

http://yolpress.ir/?p=84308

تورکستیزان ایران, (8)

سیّد محمّد, محیط طباطبایی, و زبان تورکی,

محيط طباطبایي, با انتقاد, از بکار بردن واژه «ترک» به جای «آذری» میگوید: شايسته نيست از چنين ريشهاي آريائي و ديرينه، امروز نامي نوساز براي زباني درآوريم كه در قرن پنجم هجري؛ يعني، هزار سال پس از تشكيل آتروپاتن يا آذربايجان نخستين بار به گوش مردم آذري گوي تبريز و اردبيل خورده است و تا هزاروپانصد سال بعد از آن هم هنوز نتوانسته بودند بر لهجة آذري مردم آذربايجان مستولي گردد.

http://yolpress.ir/?p=83580

تورک ستیزی,

:☸ ترک یا تورک مدتها است در فضای مجازی بین نوشتار و تلفظ کلمه فوق مباحثه وجود دارد،غیر ترکها به اصرار مینویسند و می خوانند ((ترک)) و ترکها نیز مینویسند و می خوانند ((تورک)) با اینحال کدام واژه صحیح ترادامه مطلب

گونئی آزربایجان اویان:"تورك" و "توركی" به جای "ترك" و "تركی" در سال ٢٠٠٥ در افغانستان، كشوری رها یافته از قومیتگرائی پشتون دولت طالبان كه اخیرا هشت زبان عمده رایج خود را رسمی اعلام كرده است، سمیناری بادامه مطلب

Behnam:اؤترگی = اؤتری : گذرا اؤتگون : نافذ، حد بسیار بالا اؤته xadن ایل : سال گذشته اؤدلک : بزدل، ترسو اؤده مه : پرداخت کردن اؤده نیلمز : جبران ناپذیر اؤرپک = اؤرتو : پوشش اؤرنک : اسوه، الگو اؤزهxad ل : مادامه مطلب

واژه اردبیل, یکی از واژه های مهمّ تاریخ فرهنگ ایران است. معنی, رایجی که برای آن بکارگرفته شده " Arta -Ville" است یعنی شهر آرتا، یعنی شهر پارسایی - ثروت ونیکویی. قابل ذکر است که در زبان اوستایی، Arta و اادامه مطلب

پان چیست, ؟؟؟ شونیزیم, چیست؟؟؟, سیاسی واژه لر siyasi vajələr : همه ما خواسته یا ناخواسته با این واژه هر روز سروکار داریم و با انگ های مختلفی از جمله پان تورکیسم مواجه می شویم. ولی خوشبختانه یا متاسفانه ادامه مطلب

بر خلاف باور عمومی که زبان را تنها وسیله ارتباطی میداند، کارشناسان، دانشمندان و فیلسوفان زبان را جهان معنوی یک جامعه می دانند که چگونگی فکر کردن و درک احساسات یک جامعه وابسته به آن می باشد. حتی در برابر حوادث گوناگون نوع واکنش یک جامعه را زبان آنان تعیین میکند. زبان یکی و شاید مهمترین فاکتور فرهنگی یک جامعه است که در آن ژنتیک معنوی یک جامعه نهفته است. با مطالعه زبان یک ملت می توان به طرز تلقی آن ملت از خود و دیگران و جهان پی برد. به همین دلیل است که بسیاری از جوامع پیشرفته سعی در تقویت زبان ملی خود و جلوگیری از دخالتها و نفوذ بی مورد سایر زبانها در زندگی روزمره مردم خود دارند. چرا که کاملا آگاهند که نفوذ یک زبان دیگر در عرصه زندگی عمومی یک جامعه آغازگر نفوذ فکری و فرهنگ جامعه دیگر در سپهر حیات ملی جامعه خودی است. واین یعنی اینکه جامعه خودی نه بر پایه معیارها و ارزشهای خویش که با چشم دیگری جهان را خواهد دید، و با ذهن دیگری جهان را درک خواهد کرد. و این یعنی تسلیمیت فرهنگی. ملتی هم که از لحاظ زبانی، فرهنگی و معنوی تسلیم دیگران شد، خود به خود به مرور زمان تبدیل به دیگری خواهد شد. بهترین مثال در این زمینه کشور مصر است که با داشتن تاریخی چند هزار ساله و آن تمدن باشکوه اکنون در نتیجه تسلیم شدن در برابر زبان عربی نه تنها خود را عرب می داند که داعیه رهبری جهان عرادامه مطلب

ترکان ، واقعیت انکار ناپذیر جامعه کثیرالمله ایران حسن راشدی : 8 دی ماه 1396 در روزنامه دولتی ایران و ناشر افکار دولت باصطلاح " تدبیر و امید" سه شنبه مورخ پنجم دی ماه 1396 شماره 6676 در صفحه تاریخ آن ، مقاله ای با نام : "آذربایجان، ایرانِ کوچک" به قلم جوانک کم سن و سالی که خودرا " پژوهشگر تاریخ آذربایجان " نامیده بود، درج شده بود که متن مقاله درج شده در این روزنامه هم علاوه بر اینکه کم تجربگی ، ناپختگی و کم اطلاعی از تاریخ همراه با احساسات و تفکرات افراطی نویسنده آن را می رساند ، روزنامه " ایران" هم که بیست و یکمین سال انتشار خودرا بر بالای صحفه آن درج کرده بود ، را هم متاسفانه دچار غفلت از درج مقاله وزین تاریخی و پژوهشگرانه و واقع بین کرده بود . جوانک نویسنده، از اینکه در رشته تاریخ به عنوان دانشجو پشت میز درس دانشگاهی نشسته، خودرا محقق و نظریه پرداز در تاریخ نگاری پنداشته در متن مقاله، چندین بار ترکان آذربایجان را " ترکان مغول" نامیده است! استفاده از چنین ترکیبی ناشی از دو مقوله است : 1 - وی با تمام ادعای تاریخ دانی اش هنوز با اسامی ، ترکیبات و بدیهیات اولیه تاریخی و اتنیکی آشنایی ندارد 2 - آنچنان در تفکرات به غایت افراطی عده ای تمامیت خواه حاکم بر جامعه و نفرت از ترک و ترکان غوطه ور است که فراموش می کند در سلک و سلوک تاریخ نگاری و جامعه شناسی قلم به دست گرفادامه مطلب

زبان">زبان محاوره و زبان معیار نویسنده : ؟ (یکی از خوانندگان کانال زبان و ادبیات ترکان خراسان) زبان محاوره یا زبان گفتگو چیست و کجا می توان بکار برد . زبان محاوره به اختصار همان گویشی است که روزانه بین متکلمین یک زبان در یک منطقه جغرافیایی رواج دارد ممکن است در روستاهای آذربایجان یا حتی در شهرهای یک منطقه جغرافیایی به رنگ سیاه (قره) گفته شود یا جزئی از فعل ادا نشود این امر نه تنها در زبان ترکی یا فارسی متداول است بلکه در زبان های دیگر نیز چنین است هر منطقه ی جغرافیایی گویش خاص خود را پیدا کرده است گوبش ایرلندی با گویش اسکاتلندی یا ولزی متفاوت متباین و قابل تشخیص است. از روی ادای کلمات مختلف یا بکار بردن شیوه ی تلفظ خاصی می توان تشخیص داد این شخص ترک است که دارد فارسی صحبت می کند یا ترک زبان است و احتمالا ترک خلج است یا ترک اهل مراغه است و .... امثالهم. این نوع از گویش را نویسنده فقط می تواند در مواردی بکار ببرد که هدف نمایاندن لهجه و شیوه ی طرف در سخن گفتن باشد. بنابراین در تئاتر یا سینما یا نقل یک داستان هنگامی که نوبسنده قصد دارد بگوید طرف مشهدی بود بجای میروم فعل را بصورت مُرُم (morom)بنویسد و هنرمند مجری نقش یک فرد مشهدی هم با همین تلفظ آنرا اجرا کند . به هر روی غیر از موردی که نویسنده اصرار دارد شیوه ی حرف زدن یک فرد خاص را عامدانه (به هردلیلی) نشان دهد. استفاده از زبان محاوره بهادامه مطلب

کلاغ و روباهکتاب های درسی دوره دبستان بدون اسم بردن از شاعر و پدیدآورنده ی این اثر ، این شعر را به نام « حبیب یغمایی » در کتاب درسی به چاپ رسانده اند!در مورد سراینده واقعی شعر « روباه و زاغ » چند نظر وجود دارد: ♣ شاعر فرانسوی قرن هفدهم ، ژان دو لافونتن.♣ یکی از داستانهای کتاب حکایت های ازوپ است♣این شعر از شاعری روسی به نام « ایوان آندریویچ گریلوف » می باشد که حدودا در سال ۱۸۴۴ م فوت کرده است.این شعر را برای اولین بار « میرزا علی اکبر صابر » شاعر آذربایجانی دوره مشروطه و صاحب کتاب « هوپ هوپ نامه » به ترکی آذربایجانی ترجمه و به نظم درآورده است.« صابر » همان شاعری است که شعرهایش در مجله « ملانصرالدین » چاپ می شد و « نسیم شمال » به محض چاپ شعرهایش آن را به فارسی ( البته بدون ذکر مأخذ ) ترجمه می کرد؛ در این خصوص می توان به کتاب از « صبا تا نیما » مراجعه کرد.ترجمه فارسی این اثر از روی مضمون ترجمه ترکی « صابر » و مربوط به زمان های اخیر است و این شعر انقلابی و آموزنده بدون اشاره به نام شاعر به شعری بی محتوا تبدیل شده و به عنوان شعری کودکانه به نام حبیب یغمایی چاپ رسیده است!« هوپ هوپ نامه » مجموعه ای است طنزآمیز و دربرگیرنده شعرها و قطعات با مضامین مردمی و انقلابی که سراینده نامور آن با بهره گیری از طنز خلاق خود در جریان انقلاب مشروطیت در باره مسائل گوناگون که می توانست برای انقلاب مطرح ادامه مطلب